Het Kan: Langlaufen In Lunetten!

Toen ik gisteren de sneeuw met bakken uit de hemel zag komen wist ik wel dat zo'n kans zich niet snel meer zou voordoen: langlaufen in je eigen wijk. Gelijk Seefeld en Lillehammer gebeld dat we dit jaar niet komen. Grossmutter gestorben. Dat scheelt pas geld! Ook beter voor het milieu.

Snel de langlaufspulletjes van zolder gehaald en weg. Auto's zag je niet meer. Treinen ook niet. Alleen mensen met sleetjes. Die foto's wilden nemen van iemand op ski's. Het was prachtig in Amelisweerd. Sprookjesachtig.

Toch klopte er iets niet. Het was apart, het was mooi op het sensationele af: maar eigenlijk had ik willen schaatsen dit weekeinde. Wat Holland is ontdek je niet op ski' s. Wat Holland is ligt op haar plassen en haar sloten. Dat ontdek je pas door een stel bevroren kloten...

En Wat Waren de Boeken van 2009?

Voor de goede orde: het gaat om boeken die ik dit jaar heb gelezen, niet om boeken die dit jaar uitkwamen. Volgens mij heb ik door het beleggen eigenlijk maar weinig gelezen dit jaar. Althans in vergelijking met vorige jaren. Ook las ik meer e-books (op mijn iPhone en op mijn Kindle), een wat minder fysiek gebeuren, soms lijkt het net alsof je dan niks gelezen hebt. Maar er is ook een zekere ontlezing aan de gang merk ik. Oppervlakkiger lezen, browsen, het schuim opsnuiven, niet meer het diepzeeduiken, het langzame bewonderen van de parels van de literaire oceaan. Maar hier zijn ze dan. Met losse hand en vinger samengesteld. De directie stelt zich niet aansprakelijk voor latere aanvullingen. Klik op de titels voor een verwijzing naar Amazon (met recensies door lezers). Jezus, maar 1 roman...

10. Faster, Better, Stronger - Eric Heiden. Lekker trainingsboek. Niet overdreven, daardoor motiverend. Precies wat je nodig hebt als je 50 bent geworden. Wat Heiden (Madison, 14 Juni 1958) zelf trouwens ook al is.

9. What I Talk About When I Talk About Running - Haruki Murukami. Ik hou van boeken die je zin geven om te gaan hardlopen. Murukami over zijn motivatie. Over wat voor muziek hij draait tijdens het hardlopen. Over zijn regel: nooit twee dagen achter elkaar niet lopen. Dat mensen het zo merkwaardig vinden: een schrijver drinkt toch?

8. Generation Me - Jean M. Twenge. Idols-kandidaten die niet weten dat ze voor paal staan. Studenten die niet tegen kritiek kunnen en in discussie gaan over feiten: "Dat is jouw opinie." (Ik bepaal toch zeker zelf wel wat een feit is!) Jongeren die op hun 30e nog bij hun moeder wonen. Zeilmeisjes van 14 die 3500 euro opnemen en naar Sint-Maarten verdwijnen zonder dat hun ouders dat weten. Mensen die denken dat je alles kunt bereiken "als je maar in jezelf gelooft." De belangrijkste figuur, dat ben jij. Ik bedoel: ik.

7. Take Charge Of Bipolar Disorder - Julie Fast. Zelfhulpboek van iemand die de ziekte zelf ook heeft. Heel helder wordt uiteengezet wat er gedaan moet worden: veranderingen in de levensstijl; gedragsveranderingen; vragen om hulp; en medicamenten en supplementen. 2009: The year I took charge of my bipolar disorder.

6. The Same Man - George Orwell And Evelyn Waugh In Love And War - David Lebedoff. Zo op het oog bestonden geen grotere tegendelen. De door de motten aangevreten Orwell in een slecht verwarmde bovenkamer van een tochtig huis. De welgedane Babyface Waugh op een zoveelste high society champagnefeest. Maar ze voerden beiden hardnekkig oppositie tegen de moderne tijdgeest, tegen het materialisme, vanuit een diep gevoeld ethisch besef.

5. The Vertigo Years - Phillip Blom. Beste historische boek dat ik dit jaar las. Over de machtig interessante jaren 1900-1914. Vaak worden de jaren voor de Eerste Wereldoorlog gezien als een gouden tijdperk, een tijdperk van stabiliteit en burgerlijke zekerheden. Blom laat zien dat het een tijd die was die erg op de onze lijkt: vol van te snelle veranderingen. Veranderingen die veel mensen niet aan konden. Prijs: twee wereldoorlogen.

4. Outliers - Malcolm Gladwell. Succes is meer een kwestie van generationele en sociale omstandigheden dan van aangeboren individuele vaardigheden. En van oefening: 10.000 vlieguren heeft iedereen die echt iets wil bereiken nodig. Het wordt er dus niet makkelijker op. Je moet een half genie zijn. Dan keihard werken. En dan ook nog het geluk hebben in de goede generatie en tijd geboren te zijn. Laat maar!

3. Een Frans Leven - Jean-Paul Dubois. Hee, een Frans boek. In het Nederlands gelezen, dat wel. Maar omdat ik het zo goed vond ook de Franse uitgave besteld, ga ik lezen -als ik groot ben. Beschrijving van een leven aan de hand van een opeenvolging van presidenten. Eerlijk, maar niet direct autobiografisch. Goede stijl. Zo kan het ook, Clune!

2. How To Be Free - Tom Hodgkinson.

1. How To Idle - Tom Hodgkinson. Tom Hodgkinson geeft een filosofische en vooral ook hilarische basis aan mijn toch al niet slecht ontwikkelde luiheid. Over het complot om alle verlangzaming uit het leven te slopen: uitslapen, de lunch, de siësta. Alles wat niet efficiënt is en tot bespiegeling kan leiden moet verdwijnen. Well fuck you, Tom is daar tegen. En ik ook. En dat zijn er al weer twee. Dat er maar velen mogen volgen...

Buy A House, Settle Down, Write A Book...

Ik wist wel dat er belangrijke dingen zouden gebeuren dit jaar. Omdat ik (in juli) 50 jaar was geworden. We hebben die cijfertjes toch nodig om te beseffen waar we ons bevinden in het leven. Dat de schatkist met muntgeld van dagen, weken, maanden en jaren uiteindelijk leeg zal raken. En heb ik dan zin om op mijn 60e nog in de Utrechtse buitenwijk Lunetten te zitten? Waar je de buren alleen kent van horen springen. Dat was al geen vraag meer.

Maar het verschil tussen het antwoord weten op een vraag en iets gaan doen met dat antwoord zit bij mij altijd een ijzingwekkende leegte die mij soms maandenlang kan aangapen. Zeker in de zomer. Ook al omdat ik weet dat ik bij dat afschuwelijke Scrabble voor volwassenen, dat bestaat uit woorden als hypotheekrenteaftrek, en overlijdensrisicoverzekering  of kwaad word of in slaap val. Maar sta je ervoor, dan moet je d'r door. Je kunt nu eenmaal geen huis kopen als je niet weet of je de financiering rond kunt krijgen. Dus toog ik met mijn jaarcijfers een paar weken geleden naar den zogenaamden Hiepoteeksjop.

En het viel best mee. Als je de sessies beperkt houdt. En af en toe ja knikt ten teken dat je iets hebt begrepen wat je niet begrijpt. (Dat kan ik, ik ben een acteur). Aardige hiepoteker. "Het laagste tarief kan ik voor je krijgen bij Fortis. O, die bestaat niet meer. Nee, hier, DSB. Bestaat ook niet meer. Laten we de zoekopdracht vernauwen tot nog bestaande banken." De drie kwartier intake waren zo voorbij. Gelukkig heb ik een vriendin die kan rekenen. En een broer die jurist is. Anders had ik misschien allang mijn handtekening onder een wurgpotheek gezet. Het belangrijkste was dat ik wist hoeveel ik te besteden had. Dan kan ik opeens wel rekenen!

Het bleek genoeg te zijn om te bieden op bovenstaand huis in de Schoelvinckstraat te Warmond. Dat werd al een tijdje te koop aangeboden. Voor de kredietcrisis was het € 400.000; ik kocht het uiteindelijk na harde onderhandelingen voor € 300.000. Hoop dat dat niet teveel is. Het is in ieder geval een supercharmant huisje, vind ik.

Volgende week, lieve lezers, alles over hypotheekvormen. Spaarhypotheek, lineaire hypotheek, annuiteitenhypotheek, hybride hypotheek (half mens, half hypotheek), suïcide hypotheek, seniorenhypotheek, kangoeroe hypotheek. Ow, shut up!

Haarstukje In Financieel Dagblad

Met betrekking tot Victor Froelke's kapperscolumn van deze week in het boekgedeelte van FD.persoonlijk moet mij het volgende van het hart. In mijn dissertatie "Coiffure Litteraire - Hairstyles of Women Nobel Prize Literature Winners" (Cambridge Press, 2008) toon ik juist aan dat de bob-kapsels van bijvoorbeeld Sigrid Undsett (1928) en Pearl S. Buck (1938) volstrekt tijdsafhankelijk waren, namelijk in de stijl van de zogenaamde flapper van de roaring twenties (zie hiervoor ook de boeken van Scott Fitzgerald). Het kapsel van Herta Müller (2009) moet beschouwd worden als een citaat van, en in die zin als een eerbewijs aan bovengenoemde flappers: eigenzinnige, creatieve vrouwen van een eerder decennium. Om op grond van een enkele duidelijke gestileerde foto - een vorm van ironisch (zie de opgedraaide punten!), postmodern commentaar dat de columnist geheel lijkt te ontgaan - zulke vergaande conclusies trekken, brengt de nog jonge capillaire wetenschap ernstige schade toe. (Overigens zal ik op het seksisme dat uit de column spreekt nader ingaan in mijn nog te verschijnen boek: 'Hij en Haar').

Prof. Dr. P. de Rijk, Vakgroep Studium Capillarium RU Utrecht.