Posts tonen met het label boeken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label boeken. Alle posts tonen

vrijdag 31 augustus 2007

Gewoon, Alleen Even Kijken Wat Ze Hebben...

Nou, dat was toch nog meer dan ik dacht. Het jaarlijkse Boekenfestijn in Jaarbeurs te Utrecht: vaste prik voor DaPiet. Haalde er wel eens twee volle winkelwagens weg. Nu was dat er maar 1. Ik slenterde eerst met een mandje rond, ging alras over op een klein karretje en ja, uiteindelijk duwde ik een zware winkelwagen voort. Eigenlijk wilde ik me dit jaar vooral richten op de echte koopjes. Want ik wilde Feng Shui leven, licht hebben en in de tuin kunnen kijken.

Maar ja, het waren bijna allemaal koopjes! 'The Line Of Beauty' van Allan Hollinghurst bijvoorbeeld, het boek waarmee hij in 2004 de Booker Prize won: hardcover, € 1.95,-. Tjsa, dan nemen we er dan een paar van mee. Een vuistdik boek over honderd jaar Harper's Magazine: € 7.95,-. Biografie van Saul Bellow van 686 pagina's voor € 2.50,-. (Een voor mij, een voor Ivo). En ga zo maar door. 64 boeken ten bedrage van € 323.62,-, dat is € 5.05,- per boek, vind ik niet duur. Nu doe ik alsof ik zelf niet wist dat het weer uit de hand liep, maar dat is niet waar. Ik manouvreerde mijn kar steeds schielijker door de hal. Fluisterde men daar dat ik gek was? Toch, het scheelt, als je gewend bent dat de dingen uit de hand lopen.

Alleen: hoe krijg je die spullen weg? Niet met de fiets. Ik deed alles in dozen, plaatste de dozen in de winkelwagen, betaalde borg en liep met de kar naar de achterkant van Hoog-Catharijne. Alles in een taxi laden; de kar terugbrengen en de borg ophalen. Met de taxi naar mijn huis; alles uitladen; met de taxi terug naar de Jaarbeurs om de fiets op te halen. Half drie ging ik weg, half acht was ik weer thuis. Snel eten, en naar fitness. Werd het toch nog een drukke dag. En vandaag ook, want ze gaan allemaal naar boven. Daar wordt het weer dringen, maar ik krijg ze wel weg, denk ik. En nou ophouden met boeken kopen, DaPiet!

maandag 6 augustus 2007

De Laatste Lege Wand...

Is nu ook voorzien van een boekenkast. De laatste lege wand bevond zich in mijn slaapkamer. Ook wie Feng Shui niet helemaal komt aanvliegen begrijpt dat daar rust moet heersen. Geen bloemen, geen toespraken, geen zaken die raken aan werk, geen rommel. Deze boekenkast van -ik herhaal het met graagte: geperst Zweeds smurfensnot, zal een evenwichtige stemming niet ten goede komen. Dat weet ik ook wel. De uiterst venijnige reuk van die plankjes alleen al is in staat je chi levenslang te blokkeren. Toen ik die inademde voelde ik direct Morpheus's machtige armen verschompelen tot Softenon-grijpertjes.

Maar ja, de Heer Feng Sjoewie heeft makkelijk praten, hij had geen boeken. Ik heb het even opgezocht: Feng Shui is uit de tijd van de Han-dynastie (grofweg 200 voor- 200 na Christus) en de eerste Chinese blokboeken dateren van ongeveer 770 na Christus. (Toegegeven: een stuk eerder is dan wij boeken hadden).

Nou ja, het was niet echt een discussie: de laatste lege wand moest wijken. Nu kan ik eindelijk al echt al mijn boeken kwijt. Hoewel ik het ook van de andere kant had kunnen benaderen. Weggooien. Radicaal zijn. Maar dat ik niet. Niet met boeken.

Sommige boeken hadden er eigenlijk niet eens in mogen komen, dat besef ik wel. Zo tekende DaSuckerPiet in op een serie van de ECI: 'De wereld van het onverklaarbare.' Na een jaar blijkt het meest onverklaarbare verschijnsel die boeken zelf te betreffen, want ze blijven maar komen. Ik kan ze niet stoppen! Vorige week kreeg ik alweer het 12e deel: "Bovennatuurlijke verschijnselen van de 20e eeuw." Plaatje van een UFO er op. (Nazi's? Geheime Wapens?). Nostradamus voorspelde Ikea in 1550 al een grote toekomst.


UFO's, Nazi's En Geheime Wapens


Schuierend door de nauwe gangetjes van slecht geventileerde en muf ruikende tweedehandsboekenzaken, stuitte ik in Londen soms op verrassingen. Mooie boeken. Als je er de ziektebacillen van voor de Franse revolutie af had geblazen. Maar ik kwam ook uiterst merkwaardige plankaanduidingen tegen, zoals deze: 'Ufo's, Nazi's, Secret Weapons.' De V1, de V2 was zoiets in de begintijd: unidentified, geheim, nazi-wapen. Maar verder? Wee hem die op deze plank terecht komt. It's the dustbin of history, I tell ya.

Hee, Kijk Nou, Ik Heb Een Tuin!

Joh, dat wist ik helemaal niet! Wat fijn. Maar... ogenblikkelijk gaan de alarmbellen rinkelen. De tuin ziet er een beetje verwaarloosd uit. Struiken vragen om onderhoud. Boeken niet. Misschien kan ik ze beter weer terugzetten? Hier merk je direct het nadeel van opruimen: je ziet dat alles smerig en rommelig is. Niet alleen wat je net opruimde, maar ook de achterkant van de televisie, de wc, je bureau -en ga zo maar door. De straat. De Noordzee. En Darfur, daar moeten ze ook eens de bezem doorhalen. En wat zojuist nog een bron van vreugde was, is er nu bijna een van ergernis. Dat ik gewekt ben uit sluimerstof en spinragdroom, dat zal nog kwalijke gevolgen hebben.

Zeg, Ik Hoorde Dat De Zon Bij Jullie Scheen...

Natuurlijk waren er altijd al mensen, die tegen mij zeiden: 'Jij moet geen boeken kopen, jij moet boekenkasten kopen.' En natuurlijk hadden zij gelijk. Nadat ik vorig jaar flink had opgeruimd, groeide het toch weer dicht. 'Wat is het toch donker hier!' Maar ja, DaPiets favoriete motto is nog altijd: 'Doe niet vandaag, wat je ook morgen kunt doen.' Al begon het hem de laatste jaren wel op te vallen, dat morgen de neiging had steeds verder de toekomst in te schuiven. Het is trouwens sowieso moeilijk om greep op de wegvliedende tijd te krijgen. De enige manier waarop me dat eigenlijk lukte was door te zeggen: 'Er zal nooit meer een augustus zijn dat je 48 bent.' O, eh, nou...

Maar dat was blijkbaar niet voldoende om boekenkasten te gaan kopen en mijn huis op orde te brengen. Nu heb ik ook geen auto. En mijn buurman heeft ook geen auto. Het Iraanse spreekwoord dat ik van mijn ex-buurman Ali Rezvani leerde, luidde: 'Een buurman zonder auto, is geen buurman.' Een ex-buurman met auto telt helaas ook niet.

Maar: ik heb een vriendin (heb -dat mag je tegenwoordig weer zeggen; niet om enige ideologische reden, maar puur uit vermoeidheid met de jaren zeventig) en die heeft een auto. Een C5 nog wel. Ze is van het type 'gewoon doen!' Dus gingen we gisteren naar de Ikea. En vanavond staan deze boeken in de kast! Dat zal best wel wennen zijn.